บ่วงบรรจถรณ์ ตอนที่ 1 อ่านบทก่อนดูละครตอนแรกคืนนี้ ช่อง 3

ข่าวบันเทิง

ละคร บ่วงบรรจถรณ์ 2560 ผลิตโดยบริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น เริ่มออกอากาศทางไทยทีวีสี ช่อง 3 (ช่อง 33 HD) วันที่ 30 ตุลาคม 2560

แนะนำตัวละคร

มาริโอ้ เมาเร่อ รับบท หลาวเปิง

ดาวิกา โฮร์เน่ รับบท แพรนวล

ปรมะ อิ่มอโนทัย รับบท เขตต์

ซาร่า เล็กจ์ รับบท เรืองระยับ

ณัฐวิญญ์ วัฒนกิติพัฒน์ รับบท ซานแปง

broadcastthai.com

————————–

‘แพรนวล’ ได้รับมรดกเป็นบ้านที่เชียงรายตามพินัยกรรมที่พ่อทำขึ้นก่อนตาย แม้เธอจะไม่ค่อยสนิทกับพ่อนัก เพราะพ่อแยกทางกับแม่ตั้งแต่เธอยังเด็ก เธอโตมากับแม่และแทบไม่ได้ข่าวทางพ่อเลยแม้แต่อาการป่วย เพราะตอนนั้นเธอกำลังเรียนอยู่ที่อเมริกา

ระหว่างที่อยู่อเมริกา แพรนวลได้พบรักกับ ‘เขตต์’ เธอตอบตกลงเมื่อเขาขอแต่งงาน แต่เมื่อกลับมาเมืองไทยเขาก็เริ่มนอกใจเธอครั้งแล้วครั้งเล่า โดยอ้างว่าผู้หญิงอื่นเหล่านั้นเป็นแค่เครื่องสนองอารมณ์ ยังไงเขาก็รักเธอคนเดียว

แพรนวลใช้ชีวิตอยู่บนความอดทน แต่เมื่อความอดทนหมดลงเธอจึงตัดสินใจเดินทางไปยังบ้านเชียงราย โดยขอให้แม่เก็บเรื่องนี้เป็นความลับไม่ให้เขตต์รู้ เธอจะไม่กลับมาจนกว่าเขาจะเลิกนิสัยเจ้าชู้นอกใจให้ได้เสียก่อน

ที่บ้านเชียงราย แพรนวลได้พบกับ นางคำแดง คนเก่าแก่ของพ่อ และแหลมทอง หลานชายวัยสิบสองปี คำเอ้ย แม่ของคำแดงเป็นชาวไทยใหญ่ที่เคยช่วยพ่อของแพรนวลค้าขายกับเวียงขินสมัยสงครามโลกเมื่อราว 50 กว่าปีก่อน ตอนนี้คำแดงพานางไปฝากไว้ที่โรงพยาบาลเพราะอาการหลงๆ ลืมๆ

แพรนวลได้กุญแจทุกดอกของเรือนใหญ่หลังนี้ รวมทั้งกุญแจห้องเก็บของที่ถูกปิดตายไว้หลายปี เธอพบเตียงพร้อมเสาเตียงทั้งสี่มุม ด้วยความสวยของลายแกะสลักฝีมือปราณีต ทำให้แพรนวลย้ายเตียงเก่านี้ขึ้นไปแทนเตียงเดิมในห้องนอน ด้วยอายุร่วมร้อยปีของเตียงทำให้คำแดงขอให้แพรนวลไหว้ขอเจ้าของเก่า

เมื่อล้มตัวลงนอนเป็นครั้งแรกแพรนวลก็ฝันว่าเธออยู่ในเมืองเวียงขิน เป็นฝันที่เสมือนจริงมากจนน่าประหลาดใจ แต่ก็ตื่นขึ้นมาเสียก่อนเมื่อคำแดงมาปลุก คำแดงว่าคนเดียวที่รู้ประวัติของเตียงคือแม่คำเอ้ยของนาง ผู้เลอะเลือนความทรงจำไปหมดสิ้นแล้ว

ในความฝันแรกของแพรนวลบนเตียงโบราณ เธอปรากฏตัวขึ้นที่หอคำเมืองเวียงขิน พบเห็นหญิงสาวสูงศักดิ์หน้าตาสะสวยกำลังร่ำไห้ ก่อนจะมีชายหนุ่มเข้ามาปลอบประโลม ชายหนุ่มมองเห็นแพรนวล และเข้ามาซักถามด้วยความสงสัยว่าเธอเป็นใคร

“ฉัน..‘”

“แม่หญิงพูดภาษาไทย..แม่หญิงเป็นคนไทย?”

แพรนวลอึกอัก “เอ้อ..คือฉัน”

“แม่หญิงมาทำอะไรที่เมืองนี้ เข้ามาในหอคำได้อย่างไร”

“ที่นี่อยู่ในรัฐพิงคภูมิของปะเด็งเหรอคะ..ฉันไม่รู้ว่ามาได้ยังไง ฉันไม่ได้ฝันใช่มั้ย”  แพรนวลตื่นตระหนกและสับสนจนเสียงเครือ

หลาวเปิงสำรวจการแต่งกาย ภาษาพูด และท่าทางแพรนวล

“หรือแม่หญิงเป็นครูไทยเหมือนพ่อบุญสิงห์”

“ฉันมาคนเดียว”

“อย่าปดผม เหตุการณ์บ้านเมืองแบบนี้ แม่หญิงจะมาจากเมืองไทยคนเดียวได้อย่างไร”

แพรนวลกำลังงุนงง ยังไม่ทันตอบคำถาม ก็มีเสียงตะโกนของทหารเรียกแว่วมาจากด้านนอก

“จายหลาวเปิง..จายหลาวเปิง”

“แม่หญิงรออยู่ตรงนี้ก่อน อย่าไปไหน”

หลาวเปิงจับบ่าแพรนวลรั้งตัวให้นั่งหลบอยู่ใต้ต้นลั่นทม ก่อนจะก้าวเดินออกไป เขาหันกลับมาถามเธออีกครั้ง

“แม่หญิงชื่ออะไร?”

“แพรนวลค่ะ”

“เรียกผมว่าหลาวเปิง”

“หลาวเปิง?”

หลาวเปิงมองแพรนวลก่อนเดินลับจากไป แพรนวลนั่งพับเพียบอยู่กับพื้นอย่างสับสน และรู้สึกแปลกประหลาดที่สุด

เช้าวันใหม่ แหลมทองเอื้อมมือสะกิดแขนปลุกแพรนวลที่ยังนอนหลับอยู่บนเตียง แต่ต้องชักมือกลับ เมื่อสะดุ้งกับความเย็นของผิวเนื้อแพรนวล แหลมทองเป็นห่วง รีบเขย่าแขนเรียกแพรนวลเสียงดัง แพรนวลค่อยๆ รู้สึกตัว ลืมตาลุกขึ้นนั่ง มองเห็นนาฬิกาแขวนเก่าแก่ปลายเตียงบอกเวลา 8 โมงเช้า

แพรนวลเหม่อๆ กินอาหารเช้าไม่ค่อยลง ก่อนจะหันไปเห็นสายตาของป้าคำแดงที่มองเธออย่างเห็นใจ แพรนวลรีบแก้ตัว

“อาหารอร่อยค่ะ แต่แพรไม่ค่อยหิว”

“ขอโทษนะคะ เมื่อกี้ป้าไม่ได้แอบฟังคุณแพรคุยกับคุณแม่”

“เรื่องของแพรไม่ใช่ความลับอะไรหรอกค่ะ”

แพรนวลนึกถึงความฝัน จึงถามป้าคำแดง

“ป้าคำแดงเคยไปเมืองเวียงขินมั้ยคะ?”

“แม่คำเอ้ยเคยพาไปตอน 5 ขวบค่ะ”

“แม่คำเอ้ย?”

“แม่อุ้ยคำเอ้ยเป็นชาวไทใหญ่ เคยทำงานในบ้านพ่อเลี้ยงต่วนตั้งแต่สมัยที่พ่อเลี้ยงทำการค้ากับเวียงขินช่วงสงครามโลกครั้งสองครับ”

“แหลมรู้เยอะจัง”

“ไอ้แหลมมันสอดรู้สอดเห็นค่ะ”

“โลกรู้แหลมรู้ คุณแพรอยากรู้อะไรในเชียงรายถามผมได้ครับ”

แพรนวลยิ้มเอ็นดูในความช่างพูดของแหลมทอง

“ฉันวัดขนาดเตียงไว้ ว่าจะไปสั่งที่นอนกับม่านมุ้งที่ร้านตรงตลาดในเมือง แหลมรู้มั้ยว่าจะหาได้จากร้านไหน”

“แหลมรู้ยิ่งกว่ากูเกิ้ลอีกครับ”

แหลมทองยืดอกรับ พร้อมมาก จนป้าคำแดงอดหมั่นไส้ไม่ได้

เตียงโบราณนำแพรนวลกลับไปยังเวียงขินอีกครั้งและได้พบกับหลาวเปิง

“แม่หญิงหายไปไหนมา เมื่อวานผมตามหาจนทั่วหอคำ..หรือแม่หญิงเป็นสายลับ?”

“ฉันไม่เข้าใจที่คุณหลาวเปิงพูด”

“คนเวียงขินเรียกผมว่าจายหลาวเปิง จาย เป็นภาษาไทเขินแปลว่า นาย ผมอยากให้แม่หญิงเรียกเหมือนกัน”

หลาวเปิงพินิจพิจารณาแพรนวลด้วยสายตาอันเปี่ยมด้วยปริศนา

“คุณบอกฉันว่าที่นี่คือหอคำเมืองเวียงขิน”

“แม่หญิงมาจากไหน?”

“เชียงราย”

“จากเชียงรายมาถึงเวียงขินต้องเดินทางเป็นวัน คนไทยที่นี่ส่วนใหญ่เป็นทหารไทยที่เข้ายึดบ้านเมืองเรา ไม่เคยมีผู้หญิงไทยเดินทางมาเวียงขินคนเดียว”

จู่ๆ อาการปวดหัวจี๊ดก็กลับมาอีก แพรนวลทำท่าจะล้ม หลาวเปิงรีบประคองรับเธอไว้ในอ้อมแขนด้วยความตกใจ

“แม่หญิงเป็นอะไร?”

หลาวเปิงพาแพรนวลมานั่งพักตรงที่นั่งในสวน หญิงสาวสีหน้าดีขึ้นกว่าเมื่อครู่

“ฉันไม่ค่อยสบายตั้งแต่ตอนเข้านอนที่บ้านฉันที่เชียงราย จนมาตื่นที่เวียงขิน”

“คือเหตุผลที่แม่หญิงไม่ใส่รองเท้าอย่างนั้นรึ”

แพรนวลก้มมองเท้าเปล่าเปลือยของตัวเอง แล้วค้อนขวับ

“มีใครใส่รองเท้าขึ้นนอนบนเตียงบ้างล่ะ”

“แม่หญิงปดผม เพื่อจะไม่บอกว่าเข้ามาในหอคำได้ยังไง”

“ฉันพูดความจริงไปหมดแล้ว แต่คุณไม่เชื่อ”

“เหตุการณ์วุ่นวายในเวียงขินตอนนี้ ทำให้ผมไม่กล้าไว้ใจใครทั้งนั้น”  หลาวเปิงมองแพรนวลอย่างค้นหา

“คุณบอกว่าทหารไทยเข้ามายึดบ้านเมืองคุณ?”

“ทหารไทยกองทัพมณฑลพายัพเข้ามายึดเวียงขินเมื่อกลางปีที่แล้ว พอปลายปีก็ตั้งฝ่ายควบคุมการปกครองพิงคภูมิทั้งหมด พ่อบุญสิงห์เป็นศึกษาธิการจังหวัดที่นี่ เป็นครูสอนภาษาไทยให้ผม”

“คุณไม่ชอบคนไทยเหรอคะ?”

“เราเป็นบ้านพี่เมืองน้องกัน แต่ผมก็อยากให้เวียงขินเป็นอิสระ ไม่ต้องอยู่ใต้กฎบังคับของใคร”

“บอกฉันได้มั้ยคะ ปีนี้ของไทยเป็นพุทธศักราชอะไร”

หลาวเปิงนิ่งครุ่นคิด ก่อนจะสบตาแพรนวล “พุทธศักราชสองพันสี่ร้อยแปดสิบเจ็ด”

แพรนวลอึ้ง ตกใจ ไม่คาดคิดว่าเธอนอนหลับเพื่อย้อนกลับสู่อดีตได้จริง

ป้าคำแดงเปิดประตูเดินเข้ามาในห้อง เห็นแพรนวลนอนหลับอยู่บนเตียง ก่อนตัดสินใจเดินเข้าไปจะปลุกให้ตื่น แต่แหลมทองปราดเข้ามาคว้าแขนป้าคำแดงไว้ แล้วรีบดึงแขนป้าคำแดงออกไปนอกห้อง

“คุณแพรสั่งว่าห้ามรบกวน”

“ถ้าคุณแพรไม่สบายมาก ข้าจะได้พาไปหาหมอหรือหายามาให้กิน”

“ป้าเคยสอนว่า..บ่าวต้องทำตามคำสั่งเจ้านาย แล้วป้าจะขัดคำสั่งคุณแพรเหรอ?”

“เอ็งเป็นหลานหรือพ่อข้ากันแน่วะไอ้แหลม”

แหลมทองแกล้งขยับปากจะพูดคำว่าพ่อ แต่ก็เปลี่ยนมาพูดอีกแบบ หน้าทะเล้น

“เป็นหลาน อิอิ”

“อิอิเดี๋ยวก็โดนเพี๊ยะๆ หรอก”

ยังไม่ทันที่ป้าคำแดงจะเงื้อมือ แหลมทองก็โกยแนบ ราวกับรู้ทัน ป้าคำแดงชำเลืองมองแพรนวล อดห่วงไม่ได้

หลาวเปิงมองใบหน้าตกใจ ซีดเผือดของแพรนวล ด้วยความสงสัยปนประหลาดใจ

“ฉันย้อนอดีตมาอยู่ที่เวียงขินจริงเหรอคะ?”

“เวลานี้คือปัจจุบัน แม่หญิงพูดจาพิกล”

“ฉันนอนหลับในบ้านที่เชียงราย แต่มาตื่นที่เวียงขินในอดีตต่างหาก”

“แม่หญิงเป็นครูไทยที่เดินทางมาพบพ่อบุญสิงห์ แต่จะให้ผมเชื่อว่า แม่หญิงมาจากภพอื่นอย่างนั้นเหรอ”

หลาวเปิงหัวเราะเบาๆ จนแพรนวลคิดว่าไม่มีประโยชน์ที่จะบอกเรื่องเหลือเชื่อนี้กับใคร จึงคิดหาวิธีออกไปจากหอคำ เพื่อหาทางกลับบ้าน

“พาฉันออกไปบ้านพ่อบุญสิงห์หน่อยได้มั้ย”

“เวลานี้ไม่ปลอดภัย คนของอูซออาจซุ่มทำร้ายเราระหว่างทาง”

“คนของอูซอ คนที่เกือบทำร้ายฉันเมื่อกี้น่ะเหรอ”

หลาวเปิงพยักหน้า “คืนนี้แม่หญิงควรพักที่หอคำ พรุ่งนี้เช้าผมจะพาไปส่งที่บ้านพ่อบุญสิงห์เอง”

แพรนวลครุ่นคิด ไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่านี้แล้ว

หลาวเปิงจับข้อมือแพรนวลก้าวเดินไปสู่ตัวตึก ผ่านทหารที่ยืนเฝ้าเวรยามอยู่ตามจุดต่างๆ แพรนวลใจเต้นระทึก ทุกอย่างรอบตัวแปลกตาไปหมด โดยเฉพาะอุ้งมือใหญ่แข็งแกร่งอบอุ่นที่กุมข้อมือบอบบางของเธออย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน

“ผมจะพาแม่หญิงไปพบน้องตองริ้วก่อน เธอจะได้ไม่ตกใจที่มีแขกมาพักในยามวิกาล”

“ผู้หญิงที่ร้องไห้อยู่กับคุณเมื่อวานเหรอคะ”

“ตองริ้วเป็นเจ้านาง..เพราะพ่อของเธอเป็นเจ้าฟ้าแห่งเมืองอโนทยาน”

“ฉันต้องพูดราชาศัพท์กับคุณรึเปล่า?”

“ผมไม่ได้เป็นเจ้า พ่อของผมตายตั้งแต่ผมยังเล็ก แม่จึงไปเป็นนางฟ้าของเจ้าอโนทยาน”

“นางฟ้า?”

“นางฟ้า หมายถึงเมีย”

แพรนวลเริ่มเข้าใจ “คุณกับเจ้านางตองริ้วเป็นพี่น้องคนละพ่อกัน”

“ตองริ้วกำลังเสียใจเพราะถูกเจ้าอโนทยานบังคับให้แต่งงาน เธอจึงหนีพ่อมา หาผมที่เวียงขิน”

“คุณไม่ใช่เจ้า แต่ทำไมเข้าออกวังนี้เหมือนบ้านตัวเอง”

“แม่ยกผมให้เป็นลูกบุญธรรมของเจ้าเมืองบุญ ก่อนจะไปเป็นนางฟ้าของเจ้า อโนทยาน เจ้าเมืองบุญเป็นราชบุตรและเป็นรัชทายาทของเจ้าฟ้าเฒ่า หรือเจ้ารัตนชาติ”

หลาวเปิงพาแพรนวลเดินเข้าไปในตึก เป็นตึกสีขาวสามชั้น ระเบียงทางเดินทอดยาวต่อจากบันไดใหญ่ กลางหอติดประทีปโคมไฟเล็กๆ เป็นระยะห่างเท่ากับช่วงหน้าต่างรูปโดมยอดแหลม แพรนวลสังเกตร่างสูงก้าวไปอย่างมั่นใจของหลาวเปิง ห้อยนาฬิกาพกสายสร้อยเงินที่คอ สวยงามแบบโบราณ เธอครุ่นคิดถามตัวเองว่าอะไรเป็นสื่อให้เธอย้อนเวลามาเวียงขินในอดีตได้

หลาวเปิงสะกิดเรียกแพรนวลที่กำลังเหม่ออยู่ในภวังค์ แพรนวลหันหน้ามาหาหลาวเปิง สายตาประสานสายตา เธอจ้องมองหลาวเปิงอย่างไม่คาดคิดว่าเสียงที่เธอเคยได้ยินใต้ต้นลั่นทมจะเป็นเสียงของผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้

“ทางเดินตรงนี้ชัน แม่หญิงระวังจะลื่นล้มนะ”

หลาวเปิงจับมือแพรนวลให้เดินตามเขาไปอย่างระมัดระวัง แพรนวลอึ้งในความเป็นสุภาพบุรุษของหลาวเปิง ไม่คิดไม่ฝันว่าจะเกิดเรื่องอัศจรรย์กับเธอได้ขนาดนี้ ทั้งการย้อนเวลากลับมาในอดีต และการได้เจอชายเจ้าของเสียงที่เคยเรียกชื่อเธอหลายครั้ง

///////////////////////////

FacebookTwitterGoogle+Line บทความก่อนหน้านี้เด็กน้อยหอบกระปุกมอบ”ตูน บอดี้สแลม” ประเดิมโครงการก้าวคนละก้าว ก่อนสตาร์ทจริง 1พ.ย.นี้!บทความถัดไปหนุ่มถือบัตรคนจนโชว์กินหรูอยู่แพง แจงยิบ ผมจนจริงๆ ก็แค่ขอยืมเพื่อนถ่ายอัพโซเชียล!! ข่าวสด gpsiam '' ติดตามเรา

Khaosod - ข่าวสด

ข่าวน่าสนใจ 1 ‘ไผ่ พงศธร-ต่าย อรทัย’ใจหาย ร่วมวางดอกไม้จันทน์ แสดงความอาลัยครั้งสุดท้าย วันที่ 26 ตุลาคม 2560 - 16:11 น. 2 ชาวโพธารามบวงสรวงตัดกล้วยตานีใช้แทงหยวกประดับพระจิตกาธาน วันที่ 25 ตุลาคม 2560 - 08:46 น. 3 ซึ้ง “ภัทร์” น้ำตาไหลขอขมา “แม่” “บอย” โกนหัวบวช เตรียมออกจำวัดป่า... วันที่ 28 ตุลาคม 2560 - 12:26 น. 4 ประชาชนหลั่งไหลวางดอกไม้จันทน์ ณ พระเมรุมาศจำลอง ที่สะพานพุทธ วันที่ 26 ตุลาคม 2560 - 12:16 น. 5 นางแบบสาววัย 14 ปีดับสลด หลังเดินแบบมาราธอน 13 ช.ม.ที่เซี่ยงไฮ้แฟชั่นวีก วันที่ 29 ตุลาคม 2560 - 15:41 น. 6 คนไทยในฮ่องกง รวมตัวที่วัดไทย วางดอกไม้จันทน์ สวดมนต์ถวายด้วยอาลัยยิ่ง วันที่ 26 ตุลาคม 2560 - 20:28 น. 7 19 จังหวัดน้ำยังท่วม มท.1 กรมชลฯเพิ่มการระบายน้ำเขื่อนเจ้าพระยา ยันไม่กระทบกรุง วันที่ 24 ตุลาคม 2560 - 14:46 น. 8 ชาวดัตช์พร้อมคู่หมั้นเข้าร่วมงานพระราชพิธี ปลื้มในหลวงร.9ทรงทำหลายอย่างให้ชาวไทยมีชีวิตดีขึ้น วันที่ 25 ตุลาคม 2560 - 14:41 น. 9 กกต.คาดคสช.ปลดล็อกปลายต.ค.นี้ พร้อมออกระเบียบพรรค เชื่อสะดวก-เป็นธรรมต่อทุกพรรค วันที่ 24 ตุลาคม 2560 - 16:26 น. 10 กอน. ถกแนวทางยกเลิกโควตา-ลอยตัวน้ำตาลทราย 31 ต.ค.นี้ ก่อนชงครม. วันที่ 25 ตุลาคม 2560 - 16:04 น. ข่าวสดเกี่ยวกับเราบริษัท ข่าวสด จำกัด 40/10 ถ.เทศบาลนิมิตรใต้ หมู่บ้านประชานิเวศน์ 1 ลาดยาว จตุจักร กรุงเทพฯ 10900ตามเรา Thailand Web Stat Truehits.net '' '' Copyright © by Matichon Public Co.,Ltd. All Rights Reserved. Edit with Live CSS Save Write CSS OR LESS and hit save. CTRL + SPACE for auto-complete.

ที่มาของเนื้อหา : https://www.khaosod.co.th/entertainment/news_602070




โฆษณา